discípulus
di-scí-pu-lus · /diˈʃi.pu.lus/
dictionary entry
discípulus, -i m. — disciple, pupil
grammar
noun, 2nd declension
in English
disciple, discipline
in the texts
Qui prídie discípulis
Símili modo discípulis
Erunt signa in sole discípulis
Cum audísset Ioánnes in vínculis discípulis
external dictionary: Logeion