dóminus
dóminus, -i m.
noun, 2nd declension
dó-mi-nus · /ˈdɔ.mi.nus/
the Lord (of God), lord, master
in English dominate, dominion
in the texts
Ave María Dóminus
Regína cæli Dóminus
Confíteor (Ministrórum) Dóminum
Glória in excélsis Dómine, Dómine, Dómine, Dóminus
Psalmus 118, HE Dómine
Adiutórium nostrum Dómini
Confíteor (Sacerdotis) Dóminum
Misereátur Dóminus
Deus, tu convérsus Dómine, Dómine, Dóminus
Aufer a nobis Dómine, Dóminum, Dómine
Deus, qui humánæ substántiæ Dóminus
Offérimus tibi, Dómine Dómine
In spíritu humilitátis Dómine, Dómine
Lavábo inter innocéntes Dómine, Dómine, Dómine
Súscipe, sancta Trínitas Dómini, Dóminum
Oráte, fratres Dóminus
Dóminus vobíscum (dialogus Præfationis) Dóminus, Dóminum, Dómino
Præfatio communis Dómine, Dóminum
Te ígitur Dóminum
Meménto (pro vivis) Dómine
Quam oblatiónem Dómini
Unde et mémores Dómine, Dómini
Súpplices te rogámus Dóminum
Meménto étiam (pro defúnctis) Dómine, Dómine, Dóminum
Nobis quoque peccatóribus Dóminum
Per quem hæc ómnia Dómine
Pax Dómini Dómini
Hæc commíxtio Dómini
Dómine Iesu Christe, qui dixísti Dómine
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi Dómine
Percéptio Córporis tui Dómine
Panem cæléstem Dómini, Dómine, Dómine, Dómine, Dómini
Quid retríbuam Dómino, Dómini, Dóminum, Dómini
Ecce Agnus Dei Dómine, Dómine, Dómine, Dómini
Quod ore súmpsimus Dómine
Corpus tuum Dómine
Ite, Missa est Dóminus
Pláceat tibi, sancta Trínitas Dóminum
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) Dóminus, Dómine
Deus, refúgium nostrum Dóminum
external dictionary: Logeion