pæniténtia
pæ-ni-tén-ti-a · /pɛ.niˈtɛn.tsi.a/
dictionary entry
pæniténtia, -æ f. — penance, repentance
grammar
noun, 1st declension
in English
penitence, penitential
in the texts
Anno quintodécimo impérii Tibérii Cǽsaris pæniténtiæ
external dictionary: Logeion