peccátor

peccátor, peccatóris m.

noun, 3rd declension

pec-cá-tor · /pɛkˈka.tɔr/

sinner

in the texts

Ave María peccatóribus

Nobis quoque peccatóribus peccatóribus

Deus, refúgium nostrum peccatórum

external dictionary: Logeion