placo
pla-co · /ˈpla.kɔ/
dictionary entry
placo, placáre, placávi, placátum — to appease
grammar
verb, 1st conjugation
in the texts
Litániæ Sacratíssimi Cordis Iesu placátus
Placáre, quǽsumus, Dómine Placáre
Sacrifíciis præséntibus placátus
external dictionary: Logeion