prophéta
pro-phé-ta · /prɔˈfɛ.ta/
dictionary entry
prophéta, -æ m. — prophet
A masculine noun of the first declension.
grammar
noun, 1st declension
in English
prophetic, prophecy
in the texts
Te Deum laudámus prophetárum
Litániæ Lauretanæ Prophetárum
Credo Prophétas
Cum audísset Ioánnes in vínculis prophétam, prophétam
Misérunt Iudǽi ab Ierosólymis Prophéta, prophéta, prophéta
Anno quintodécimo impérii Tibérii Cǽsaris prophétæ
external dictionary: Logeion