sémita
sé-mi-ta · /ˈsɛ.mi.ta/
dictionary entry
sémita, sémitæ f. — path, footpath
grammar
noun, 1st declension
in the texts
Psalmus 118, HE sémitam
Ad te levávi ánimam meam sémitas
Univérsi, qui te exspéctant sémitas
Anno quintodécimo impérii Tibérii Cǽsaris sémitas
external dictionary: Logeion