spíritus
spí-ri-tus · /ˈspi.ri.tus/
dictionary entry
spíritus, -us m. — spirit, breath
grammar
noun, 4th declension
in English
spirituality
in the texts
Glória Patri Spirítui
Signum crucis Spíritus
Symbolum Apostolórum Spíritu, Spíritum
Te Deum laudámus Spíritum
Ángelus Dómini Spíritu
Sancte Míchaël Archángele spíritus
Litániæ Lauretanæ Spíritus
Litániæ Sacratíssimi Cordis Iesu Spíritus, Spíritu
Litániæ Sanctíssimi Nóminis Iesu Spíritus, spíritu
Glória in excélsis Spíritu
Introíbo ad altáre Dei Spíritus
Psalmus Iúdica me Spirítui
Deus, tu convérsus spíritu
Deus, qui humánæ substántiæ Spíritus
In spíritu humilitátis spíritu
Lavábo inter innocéntes Spirítui
Dóminus vobíscum (dialogus Præfationis) spíritu
Per ipsum Spíritus
Líbera nos Spíritus
Pax Dómini spíritu
Dómine Iesu Christe, qui dixísti spíritu
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi Spíritu, Spíritu
Percéptio Córporis tui Spíritus
Ite, Missa est spíritu
Benedícat vos omnípotens Deus Spíritus
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) spíritu
Ad te levávi ánimam meam Spirítui
Éxcita, quǽsumus, Dómine Spíritus
Pópulus Sion, ecce Dóminus véniet Spirítui
Quæcúmque scripta sunt Spíritus
Gaudéte in Dómino semper Spirítui
Roráte, cæli, désuper Spirítui
external dictionary: Logeion