benedíco
be-ne-dí-co · /bɛ.nɛˈdi.kɔ/
hasło
benedíco, benedícere, benedíxi, benedíctum — błogosławić, dobrze mówić o
Złożenie bene (dobrze) i dico (mówię).
gramatyka
czasownik, koniugacja III
w polszczyźnie
benedyktyn (od imienia Benedykt)
w tekstach
Bénedic, Dómine Bénedic
Te Deum laudámus bénedic, benedícimus
Glória in excélsis Benedícimus
In spíritu humilitátis bénedic
Lavábo inter innocéntes benedícam
Te ígitur benedícas
Qui prídie benedíxit
Símili modo benedíxit
Per quem hæc ómnia benedícis
Benedícat vos omnípotens Deus Benedícat
Gaudéte in Dómino semper Benedixísti
Benedixísti, Dómine, terram tuam Benedixísti
Prope est Dóminus benedícat
słownik zewnętrzny: Logeion