discérno

discérno, discérnere, discrévi, discrétum

czasownik, koniugacja III

di-scér-no · rz. /diˈʃɛr.nɔ/ · pol. /diˈstsɛr.nɔ/

odróżniać, rozdzielać, rozstrzygać

Złożenie dis + cérnere — oddzielić, przesiać.

w polszczyźnie dyskretny, dyskrecja

słownik zewnętrzny: Logeion