Kapłan żegna się i po stronie lekcji czyta antyfonę na wejście z wersetem psalmu, Glória Patri i powtórzoną antyfoną — to pierwszy tekst z formularza dnia.
Kapłan wraca na środek ołtarza i odmawia z ministrantem na przemian dziewięć wezwań: trzy razy Kýrie, trzy Christe, trzy Kýrie.
Qua finita, iunctis manibus, et alternatim cum Ministris, dicit:
Kapłan wraca na środek ołtarza i odmawia wezwania na przemian z ministrantem: trzy razy Kýrie, trzy Christe, trzy Kýrie. We Mszy śpiewanej podejmuje je chór.
kapłan
kapłan:
ministrant
ministrant:
kapłan:
ministrant:
kapłan:
ministrant:
kapłan:
ministrant:
kapłan:
Kapłan intonuje hymn anielski na środku ołtarza; we Mszy śpiewanej podejmuje go chór.opuszcza się w Adwencie, Przedpościu i Wielkim Poście oraz we Mszach żałobnych, wraca w święta tych okresów
Postea in medio Altaris extendens et iungens manus, caputque aliquantulum inclínans, dicit, si dicendum est, Glória in excélsis Deo, et prosequitur iunctis manibus.
Kapłan na środku ołtarza intonuje hymn anielski — pieśń, którą aniołowie śpiewali nad Betlejem (Łk 2, 14). We Mszy śpiewanej wszyscy wstają na intonację. Rubryka każe go odmawiać „si dicendum est” — jeśli przypada: opuszcza się go m.in. we Mszach okresowych Adwentu, Przedpościa i Wielkiego Postu oraz we Mszach żałobnych, a w święta tych okresów powraca. Na słowa „Adorámus te”, „Grátias ágimus tibi”, „Iesu Christe” i „Súscipe deprecatiónem” kapłan pochyla głowę, a przy słowach „Cum Sancto Spíritu” żegna się.
kapłan:
Kapłan pozdrawia wiernych, wzywa Orémus i odmawia modlitwę dnia — czasem kilka, gdy przypadają wspomnienia; każdą zamyka Amen.
Po stronie lekcji kapłan czyta lekcję dnia; że się skończyła, poznać po odpowiedzi ministranta: Deo grátias.
Śpiew między czytaniami, wzięty z formularza dnia; we Mszy recytowanej kapłan czyta go na głos po stronie lekcji.od Siedemdziesiątnicy do Wielkanocy zamiast Allelúia śpiewa się traktus; w kilka dni roku dochodzi sekwencja
Mszał przenosi się na stronę Ewangelii i wszyscy wstają; kapłan po cichej modlitwie Munda cor meum znaczy krzyżem księgę oraz własne czoło, usta i piersi.
Po Ewangelii, a w niedziele zwykle po kazaniu, kapłan intonuje wyznanie wiary; przy słowach o Wcieleniu wszyscy przyklękają.w niedziele i większe święta
Deinde ad medium Altaris extendens, elevans et iungens manus, dicit, si dicendum est, Credo in unum Deum, et prosequitur iunctis manibus.
Kapłan na środku ołtarza intonuje wyznanie wiary; Credo odmawia się w niedziele i większe święta, w dni powszednie zwykle się je opuszcza. Na słowo „Deum” kapłan skłania głowę ku krzyżowi, podobnie na „Iesum Christum” i „simul adorátur”, a na końcu, przy „Et vitam ventúri sǽculi”, żegna się znakiem krzyża.
kapłan:
Hic genuflectitur.
Rubryka każe tu przyklęknąć: kapłan klęka od „Et incarnátus est” aż po „Et homo factus est” — na wspomnienie Wcielenia; wierni przyklękają razem z nim.
kapłan: